پر می کشد از تمام تباهی

من ودرد و دلواپسی

برای آخر قصه هایم نمانده کسی

میان من و آن حضور طلایی

می کشند حائلی از جدایی

ببینید اینجا عاشق کشان است

فریادهای عاشقی تا آسمان است

گره خورده تاب و تب من

با یک شب پر ستاره

دریغا که من را می برند

تا یک افولی دوباره

صدایم کنید تا که شاید ببینند

آنقدر سرد گل احساسم را نچینند