موسم بهار نارنج ومحمدی

باران شکوف ونسیم

و من دوره گرد اقلیم یادها و خاطره ها

در آغازین کوچه تنهایی

در هیاهوی ناگفته ها

باز به یاد و نام اهوراییت که می رسم

غوغایی می شود

ودلم

رهسپار کویری که

سالهاست به یاد تو

عاشقانه های باران را از بر کرده است

کم می آورم

زمانی را که بی مهابا می گذرد

و دستان به دعا نشسته ام را

که بیقرار اجابتند

کجایی عابر بارانی من؟

لحظه ها ضرباهنگ شوقی گس را به دوش می کشند....

* زمین باران را صدا می زند، من تو را....