قرارمان بود

آغاز ین ِ ص ــبح

جایی در امتداد ِ آفـــتاب

اما تو

قصیده آمد نت را

ناتمام گذاشته ای

میان سایه عابرانی که

خلوت خیابان رابا موسیقی ِ ستاره ها

به میهمانی خیا لم دعوت شده ای ...فانوسی ساخته ام از" س ــــ تاره ها"...آواز باران موسیقی جان بخشی که بر حیاط خلوت دلم می بارد......حریره ماه را زمهریری ساخته ام به لطافت رازقی های بیقرار...و شعر موزون نگا هت را بر سرای لاله عباس های توی باغچه سروده ـــ ام....و قاب خسته پنجر ه ای لبریز پیچک را...فراخوانده ام به تماشای این همه بهار... قرار ِ اولمان انتهایِ خیابانی آنسوتر ِ پاییز بود ... ابتدای این بزم خیال انگیز...آغاز سلطنت همیشه بهار ها...رازقی ها...لاله عباسی ها....

باسبدی از خیال خیست بیا ..که عاشقانه باران ...بی بهانه ات را دوست دارم...ص ـــبح بیدار خواهد شد...خورشید خواهد خندید....و ماه را به میهانی ..ما دعوت خواهد کرد...

این ـــبار قصیده نگاهم را قافیه خواهی شد...می دانم...قاصدکها گفته اند...