همسفر تا باغ شب

نگاهی خسته

در حسرت چیدن ستاره های چشمــک زن

 التهاب دستانی که

بر رواق کاغذی سپید

قصه خورشید را  روایت می کنند:

"شب بود و ماه

ستاره بود وآواز جیرجیرکی تنها...

..."

شاخه های درختی تکیده

 که در ضیافت باد

 بر سریر تاریکی می رقصند...

چه زمهریر غریبی!

چند ستاره مانده

تا صبح دوباره بر آستان آفتاب تعبیر شود؟

وباز

پرواز خیالی آشفته

 تـا آنسوی بیقرار خواب...                                                     

* سا لها، هجری و شمسی همه بی خورشیدند...

 

نوشته شده در دوشنبه هجدهم خرداد 1388ساعت 13:39 توسط شمیم| |