دور تری ـــ ن نقطه...

جایی میان بودن و شدن...

ضرباهنگی تند و گوش خراش

راوی ِ خیالی از شدن و رفت ـــ ن...

پروانه وار...در امتداد آخری ــ ن شمع...

سرد و مبهم و کب ـــ ود...

در گرگ میش ترین لحظه ی  رسی ــ دن

رق ـــص ِ بی امان باد بر شاخه های ِ درختانی عریان

نگاه هایی که مماس می شود ...تا آیینه ای که بود ـــ ن را به تماشاست

شاید آن ــ سوی ِ بیقرار یک دلتنگی

باران یعنی من... من یعنی... ن ـــ گاه...و  ن ـــ گاه یعنی... انتظار ....  و انتظار یعنی ...تو! به همین سادگی 

*کبودینه آسمان را به اجابت ِ تو ...سیر می کند نگاهم،.هس ـــ تی و نمی ـــ بینمت...

                                                                                      

تورا بهانه می کنم و می نویسم

چقدر کلمات  سر به زیر  شده اند

می بینی طنین یاد تو

هنوز هم جاریست

می نویسم تا بیقراریم قرارم شود

نمی دانی چقدر خوب است

وقتی که بیقرارم و از تو می نویسم

*هوایی که می شوی...خیال پرواز رهایت نمیکند...

*باغ کاغذی خاطره شد، این روزها در "برتر ازپرواز "می نویسم

 

نوشته شده در چهارشنبه هجدهم شهریور 1388ساعت 20:30 توسط شمیم| |