دیریست دلم را

بر سرای خیالت جاگذاشته ام

چه قفل بزرگی دارد اینهمه تنهایی

بازش نمی کنی؟

                                                         ***

گره می زنم تار و پود یاد تو را

بر دار ِتنهایی ام

آهسته بیا

گلهای قالی همه خوابند!

 

                                                 ***

 

سرد است دست ِ لحظه هایم

اگرچه خورشید عشق ِ تو

پشت قاب ِ پنجره

لبخندی پهن دارد!

                                                              ***

در رستاخیز برگهـــا

باران غربت مه آلود ِآسمان را

بر عریانی درخت و پاییــــــــز سروده است

چه طعم تلخی دارد

این رویای کبود

*به دنبال ِجمله بزرگتری باید بود ننویس " نقطه سر خط"!

*خیال رفتن را از نگاهم دزدیده ای...می بینی من هنوز ناتمامم!

نوشته شده در شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 11:12 توسط شمیم| |